Author : antonio

Όχι, δεν είναι ψυχοφθόρο να είσαι Παναθηναϊκός…

Υπάρχει μια παράξενη ψυχραιμία που αποκτάς μετά από χρόνια υποστήριξης  στον Παναθηναϊκό. Όχι η υγιής, η άλλη. Αυτή που μοιάζει με μούδιασμα, σα να έχεις δει τόσα, που τίποτα πια δεν σε εκπλήσσει πια. Κι ο Ιανουάριος του 2026 δεν ήρθε για να διαψεύσει αυτή την αίσθηση. Μάλλον ήρθε για να τη σφραγίσει. Να την […]

Ο Παπουτσής-Μπενίτεθ και τα (πράσινα) ξωτικά

Ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι για τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό του 2025. Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι ρεπορτάζ, ούτε απολογισμός σεζόν. Είναι ένα παραμύθι για όσα ζήσαμε, όσα περιμέναμε και όσα ακόμη δεν ήρθαν. Κάθε ομοιότητα με την πραγματικότητα μάλλον είναι σύμπτωση. Ήταν μια παγωμένη νύχτα κάτω από τα σβηστά φώτα της ιστορίας Ήταν παραμονή Χριστουγέννων του […]

Σλούκας απ’ το μέλλον, Φαρίντ απ’ τα παλιά

Όσοι με ξέρουν, μ’ έχουν ακούσει αρκετές φορές να γκρινιάζω για τον Σλούκα. Κι απ’ αυτήν εδώ τη γωνιά κάποιες φορές. Πρόκειται για καθαρά υποκειμενική κριτική και άλλες προτιμήσεις μπασκετικά. Ωστόσο στην παρούσα φάση δεν μπορώ να μην παραδεχθώ πως ο Σλούκας είναι εξωπραγματικός. Κάπτεν όνομα και πράμα. Όσο κι αν στο μπάσκετ αλλάζουν οι […]

Οδοιπορικό στον Πλανήτη Μπάσκετ

Εδώ που φτάσαμε, η κατάσταση στον μπασκετικό Παναθηναϊκό δεν απαιτεί ανάλυση. Απαιτείται ένας πρόωρος απολογισμός, μπας και ηρεμήσουμε λίγο και απαλύνει η ψυχολογική φθορά. Γιατί, για να είμαστε ειλικρινείς, το «Τριφύλλι» δεν παίζει μπάσκετ. Παρουσιάζει ένα αποτυχημένο installation art όπου το βασικό θέμα είναι η Αναζήτηση της Χαμένης Ταυτότητας, με χορηγό την παντελή έλλειψη εγωισμού […]

Όταν ο Παναθηναϊκός πλήρωσε για ελπίδα

Η εποχή Μπενίτεθ μάλλον έρχεται, αν δεν ήρθε όσο γραφόταν αυτές οι γραμμές, και είναι φορτωμένη με το θόρυβο και το ρίσκο μιας τέτοιας κίνησης. Ας μην κοροϊδευόμαστε. Ο Ράφα Μπενίτεθ είναι μεγάλος προπονητής. Με Champions League, με τίτλους, με καριέρα σε Ρεάλ, Λίβερπουλ, Βαλένθια, έχει όνομα που γεμίζει αίθουσες συνεντεύξεων και γραμμές εφημερίδων. Μόνο […]

Μια νεκρολογία του, ποδοσφαιρικού, ρομαντισμού

Ήταν μια βραδιά στο Ολίμπικο. Ο Φραντσέσκο Τοττί αποχαιρετούσε τη Ρόμα κι ένα ολόκληρο στάδιο έκλαιγε σαν να έχανε συγγενή. Δεν ήταν απλώς το τέλος μιας καριέρας, ήταν η τελευταία σελίδα ενός βιβλίου που δεν ξαναγράφεται. Γιατί ο Τοττί δεν ήταν απλώς παίκτης. Ήταν ο δεσμός μιας πόλης με τον εαυτό της. Το παιδί που […]

Το Φθινόπωρο του Πράσινου Άγχους

Γενικά, το φθινόπωρο μελαγχολεί αρκετό κόσμο. Λίγο το τέλος των διακοπών, λίγο που μικραίνει η μέρα, επιστροφή στην καθημερινότητα. Όλα αυτά ισχύουν για κάποιους. Αν είσαι Παναθηναϊκός, φθινόπωρο σημαίνει άγχος, νεύρα και χαμένες ευκαιρίες… Κι απορία ποιος θα είναι ο επόμενος προπονητής κι αν θα προλάβει παρέλαση. Υπάρχουν εποχές του χρόνου που κουβαλούν προσδοκίες κι […]

Ένα κύπελλο που μοιάζει τσίγκινο 

Το κείμενο ξεκίνησε να γράφεται μετά την ευρωπαϊκή ήττα από τη Βίκινγκουρ και ολοκληρώθηκε μετά τον τελικό Κυπέλλου στο μπάσκετ για να βρεθεί η απαραίτητη ψυχραιμία… Από το μπασκετικό τμήμα του Παναθηναϊκού έχω δει αρκετές κατακτήσεις κυπέλλων, οπότε άλλο ένα ακόμη αι απέναντι στον Ολυμπιακό θα ήταν ούτε κάποιο ξέσπασμα, ούτε μια αφορμή για πανηγυρισμούς […]

Θα μείνει καθόλου συναίσθημα στο μπάσκετ τελικά;

Ο κόσμος του επαγγελματικού αθλητισμού έχει χάσει προ πολλού το ανθρώπινο πρόσωπό του. Στο ΝΒΑ, ειδικότερα, παρά το θέαμα, οι παίκτες σπάνια χτίζουν μια καριέρα σε μία ομάδα. Το πρωτάθλημα έχει μετατραπεί σε ένα διαρκές παζάρι, όπου οι αθλητές γίνονται πιόνια σε έναν οικονομικό χορό εκατομμυρίων, με το συναίσθημα να δίνει τη θέση του στους […]

Από το NBA… ένας από μας: Η μεταμόρφωση του Χουάντσο

Ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ είναι παίκτης που πάντα κουβαλούσε μια ιδιαίτερη ενέργεια στα γήπεδα, έχει ζήσει άπειρες εμπειρίες από ματς ΝΒΑ μέχρι παραγωγή Hollywood, με δυσκολίες και επιτυχίες. Με αρχή στην Ισπανία, ξεκίνησε να χτίζει επαγγελματικά στην ACB, πριν καθιερωθεί στο NBA, όπου και αγωνίστηκε με ομάδες όπως οι Denver Nuggets, Minnesota Timberwolves και Utah Jazz […]

Κύλιση προς τα επάνω